Wat dit gereedschap doet
- Het wachtwoord wordt gevraagd zodra u het bestand neerzet. Er wordt er één geprobeerd: het wachtwoord dat u typt.
- Het ontcijferen is echt, niet omzeild. Tekenreeksen, gegevensstromen en objectstromen worden ontcijferd voordat iets de structuur leest: een document dat « toch » geopend wordt, levert bladzijden ruis op.
- Het document wordt van begin tot eind herschreven, objecten achter elkaar en een nieuwe verwijzingstabel. Het bestand dat eruit komt draagt geen spoor van de versleuteling meer.
- Het wachtwoord verlaat de functie niet die het gebruikt: het wordt niet bewaard, niet in een adres gezet, niet verstuurd.
- Beperkingen op afdrukken en kopiëren vallen weg met het herschrijven. Veel documenten dragen alleen die en gaan al open zonder dat u iets typt: het is een afspraak tussen lezers, geen slot.
Wat het niet doet: U hebt het wachtwoord nodig. Dit gereedschap raadt er geen, probeert geen lijst en zoekt niet naar het eigenaarswachtwoord: zonder het wachtwoord dat het document opent, gebeurt er niets. En omdat het document opnieuw wordt opgebouwd, overleeft een elektronische handtekening het niet: die stond in voor precies die bytes, en dat zijn niet meer dezelfde. Een document waarvan u het wachtwoord niet hebt, blijft dicht, hier net als elders.
Er wordt niets geüpload. Haal het netwerk eruit zodra deze pagina geladen is: het gereedschap blijft werken. Hoe u dat zelf nagaat.
Het andere gereedschap